کافه نماز

پرسش:چطور می توان نماز را با لذت خواند؟؟؟؟(حضور قلب)

پاسخ(با توجه به کتاب پرسش و پاسخ های دانشجویی،جلد44):

اصلا خواندن نماز با نشاط یکی از آداب آن است.نمازگزار باید سعی کند نمازش را با تدبر در کلمات آن و بدون کسالت و خستگی بخواند و وقتی را برای عبادت انتخاب کند که با تمام وجود و شوق و علاقه نماز بخواند.

لذا امام حسن عسگری(ع) می فرمایند:هنگامی که قلوب نشاط دارند به آنها امانت دهید و وقتی که گریزانند آنها را وا گذارید.

پیامبر خدا(ص) می فرمایند:این دین محکم و متین است پس با ملایمت در آن وارد شوید و عبادت خدا را به بندگان خدا با کراهت تحمیل نکنید.

مفهومی از سخن امام خمینی(ره) به دست می آید که می گویند:همانطور که پزشکان معتقدند که اگر غذا با سرور خورده شود بهتر هضم می شود،پزشکان دین هم می گویند باید غذای روح را با اشتیاق خورد تا آثار آن در قلب زودتر و بهتر نمایان شود.

راه های دست یافتن به نشاط:

کسی که کارش را دوست دارد صبح با عشق از خواب برمی خیزد.اگر روحی تشنه دانستن باشد با نشاط درس می خواند.چنان چه نقل شده خواجه نصیرالدین طوسی گفته:کجایند پادشاهان و فرزندان آنها تا ببینند خوشی من در مطالعه کجا و خوشی آنها در سلطنت کجا؟ خواجه می گوید:

روز نتعم و شب و عیش و طرب مرا          غیر از شب مطالعه و روز درس نیست

امیدومحبت دو حالتی است که اگر به وجود بیاید نشاط به دنبال دارد.بنابر این اگر انسان به عبادت خداوند عشق بورزد و امید به پاداش او داشته باشد.هرگز دچار سستی نمی شود.در قرآن در وصف منافقین می خوانیم:هنگامی که به نماز می ایستند با کسالت می ایستند.و دلیل آن اعتقاد ضعیف آنها به پاداش و کیفر است.

زیبایی و شیرینی نماز نیز به خشوع و خضوع نماز گزار است.چنان چه رسول خدا(ص) می فرمایند:خشوع زینت و زیور نماز است.

راه های به دست آوردن خشوع

ابتدا روایتی از امام رضا(ع):چون خواستی به نماز بایستی با حال کسالت،خواب آلودگی،شتاب و لهو و بازی نایست.بلکه با با آرامش و وقار نماز را به جا آور.برتو باد که خاشع و خاضع باشی و برای خدا تواضع کنی و خشوع و خوف را برخود هموار سازی.در آن حال که بین بیم وامید ایستاده باشی و پیوسته نگران و محترز باشی بسان بنده ای گریخته وگنهکار که در محضر مولایش ایستاده، در پیشگاه خدا بایست.پاهای خود را نه کنار هم و قامتت را راست نگه دار و به راست و چپ روی مگردان و چنین بدان که گویی خدا را می بینی و اگر تو او را نمی بینی او تو را می بیند.

1- به دست آوردن معرفتی که دنیا را برای انسان کوچک کند.

2-هر قدر انسان فرصت پیدا کند مشغله ها را کم و پراکنده کند حضور قلب بهتری دارد.

3-انتخاب محل و مکان مناسب:نماز نخواندن در برابر چیز هایی که ذهن انسان را مشغول می کند و همین طور در محل رفت و آمد و در مقابل آینه و عکس و ... بنابراین  بهتر از مسجد ها خالی از زرق و برق باشند.

4-پرهیز از گناه.زیرا گناه قلب را از یاد خدا باز می دارد.

5-دانستن معنا و فلسفه اذکار و افعال نماز

6-انجام مستحبات

7-اما مهم تر از همه این کار ها نیاز به تکرار و تمرین و مراقبت دارد بسیار می شود که فرد در آغاز یک لحظه قدرت تمرکز پیدا می کند اما در ادامه چنان قدرت نفسی پیدا می کند که می تواند دریچه ی ذهن خود را در برابر هر چیز جز خداوند ببندد.

منابع:مستدرک الوسایل،ج1،ص144 و بحار الانوار،ج75،ص377>اصول کافی،ج3،ص137>سوره ی نساء،آیه ی 142>